Οι παγκόσμιες τιμές χημικών φαίνεται να αυξάνονται με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων είκοσι ετών, λόγω του πολέμου στο Ιράν, που διαταράσσει την παραγωγή και τις ροές προμήθειας στη Μέση Ανατολή και την Ασία. Αυτό δημιουργεί κινδύνους ελλείψεων για την Ευρώπη και οδηγεί σε υψηλότερες τιμές ενέργειας και πρώτων υλών.
Η κρίση αλλάζει τη δομή της αγοράς: η ασφάλεια εφοδιασμού αποκτά μεγαλύτερη αξία και οι τιμές χημικών και πλαστικών αναμένεται να παραμείνουν υψηλές έως το 2026. Παράλληλα, αυξάνεται η πίεση στους παραγωγούς στην Ευρώπη και την Ασία, με πιθανές διακοπές λειτουργίας μονάδων. Η Ευρώπη ήδη επηρεάζεται έντονα, με τις τιμές πολυαιθυλενίου να έχουν σχεδόν διπλασιαστεί. Οι επιπτώσεις διαφέρουν ανά περιοχή: χώρες που εξαρτώνται από τη Μέση Ανατολή (π.χ. Νότια Κορέα) πλήττονται περισσότερο, ενώ η Κίνα λιγότερο λόγω αυτάρκειας και αποθεμάτων.
Οι εξαγωγές από τη Μέση Ανατολή περιορίζονται (π.χ. μέσω των Στενών του Ορμούζ), προκαλώντας ελλείψεις στην Ασία. Οι ΗΠΑ μπορούν εν μέρει να καλύψουν τα κενά. Ωστόσο, όσο διαρκεί η σύγκρουση τόσο πιο αργή και δύσκολη θα είναι η ανάκαμψη. Ακόμη και μετά το τέλος της, η αποκατάσταση της παραγωγής και της εφοδιαστικής αλυσίδας θα πάρει χρόνο, διατηρώντας τις τιμές υψηλές για μεγάλο διάστημα.
Πηγή: “Why is the Strait of Hormuz crisis pushing up plastic prices?”
